اف ای کاپ ۲۰۰۰

اف ای کاپ ۲۰۰۰

در مرحله چهارم، گل های دنیس وایز و فرانک لبوف تضمین برد راحت لندنی ها با نیتجه ۲-۰ در مقابل ناتینگهام فارست در استمفورد بریج بود. در مرحله پنجم آبی ها با لستر، رقیب دیرینه برخورد کردند.

بعد از اینکه پویت تیمش را در مقابل شاگردان مارتین اونیل پیش انداخت و سپس با یک حرکت انفرادی زیبا برتری آبی ها را دو برابر کرد، مت الیوت یکی از گل ها را برای تیم میهمان جبران کرد اما دیر شده بود.

در قرعه کشی مرحله یک چهارم نهایی بخت با چلسی یار بود، آن ها باید با گیلینگهام پیتر تیلور تیمی نه چندان شناخته شده بازی می کردند، آن هم در استادیوم خانگی، استمفورد بریج.

جان تری اولین گلش در رده سنی بزرگسالان را در پیروزی ۵-۰ وارد دروازه کرد و به این ترتیب آبی ها در مرحله نیمه نهایی باید در ورزشگاه وبملی مقابل نیوکاسل بابی رابسون بازی می کردند.

پویت قهرمان میدان بود، ابتدا با پاسخ دادن به گل روبرتو لی بازی را به تساوی کشاند. این گل به زیبایی هرچه تمام تر و روی پاس بازیکن مشهور آبی ها، جورج وه آ به ثمر رسیده شد. گل دوم را هم با ضربه سر روی ارسال جان هارلی به ثمر رساند.

دومین قهرمانی چلسی در جام حذفی در بازه زمانی سه ساله نشان از این داشت که چلسی آخرین تیمی بود که در ورزشگاه قدیمی وبملی به این عنوان می رسد.

یک بازی نه چندان جذاب که با تک گلی که روبرتو دی متئو به ثمر رساند خیلی زود به استادیوم مورد علاقه اش تبدیل شد، جایی که دیوید جیمز تنها موفق شد ضربه آزاد جان فرانکو زولا در دقیقه ۷۲ را روی پای دی  متئو دفع کند.

استحقاق این برد را چلسی داشت، در واقع استون ویلا برای دفاع در تمام مدت بازی آمده بود. موقعیت های گل کم و با فاصله برای هر دو تیم ایجاد می شد هرچند در دقایق ابتدایی نیمه دوم دنیس وایز از فاصله ی نزدیک چلسی را به گل رساند اما این گل به دلیل حضور جورج وه آ در افساید، مردود اعلام شد.

پیکار های چلسی در جام حذفی با بازی در خانه هال سیتی شروع شد، مدت کوتاهی پیش از کریسمس.

گوستاوو پویت در دیداری که به سادگی با نتیجه ۶-۱ با برد آبی ها همراه بود هت تریک کرد. سه گل دیگر را کریس ساتن، دنیس وایز و روبرتو دی متئو وارد دروازه کردند.