لیگ برتر انگلستان ۰۶-۲۰۰۵

لیگ برتر انگلستان ۰۶-۲۰۰۵

دو تساوی پیاپی مقابل تیم های چارلتون و استون ویلا، نیز نتوانست کسب دوباره عنوان قهرمانی چلسی را به خطر اندازد و تا پایان ژانویه اختلاف در صدر جدول به ۱۴ امتیاز افزایش پیدا کرده بود.

البته باخت غیر منتظره ۳-۰ مقابل میدلرزبرو در ماه فوریه، بدترین شکست خوزه مورینیو در نخستین دوره حضورش در استمفورد بریج بود. اما چلسی خیلی زود با برتری پورتثموث و وست بروم به این شکست واکنش نشان داد. گل زیبای ویلیام گالاس در آخرین دقیقه های بازی مقابل تاتنهام در استمفورد بریج اختلاف امتیاز در صدر جدول را به ۱۸ امتیاز افزایش داد و با وجود آن که منچستر یونایتد روی کاغذ همچنان از شانس قهرمانی برخوردار بود اما تمامی هواداران چلسی قهرمانی دوباره تیم خود را مسجل می پنداشتند.

البته باخت ناراحت کننده مقابل فولهام و پس از آن روند خوب منچستر یونایتد، موجی از نگرانی را در میان هواداران ایجاد کرد، اما پیروی مقابل وستهم، بولتون و اورتون بار دیگر انگیزه قهرمانی را در میان آبی ها ایجاد کرد و اکنون تنها برای قهرمانی به یک تساوی مقابل منچستریونایتد در استمفورد بریج نیاز بود.

ویلیام گالاس با ضربه سر تماشایی خود از فاصله نزدیک و پس از آن کول با پشت سر گذاشتن بازیکنان دفاع منچستر یونایتد گل انفرادی زیبایی را به ثمر رساندند و چلسی توانست کنترل بازی را در دست گیرد. گل ریکاردو کاروالیو نیز برتری قاطع ۳-۰ مقابل شیاطین سرخ را به همراه داشت تا چلسی که برای مسجل شدن عنوان قهرمانی خود تنها به یک تساوی نیاز داشته باشد، این عنوان را با برتری چشمگیری کسب کرده باشد. در نهایت چلسی با امتیاز شگفت انگیز ۹۱ فصل را به پایان رساند که نسبت به فصل پیش ۴ امتیاز کم تر بود و پس از آبی های لندن منچستر یونایتد با ۸ امتیاز اختلاف رتبه دوم را به خود اختصاص داد.

چلسی در فصل ۲۰۰۵/۲۰۰۶ در حالی رقابت های لیگ برتر را با عنوان مدافع عنوان قهرمانی آغاز کرد که یک صدمین سالگرد تأسیس رسمی خود را سپری می کرد و البته موفق شد صدمین سال فعالیت خود را در  نهایت با قهرمانی در لیگ برتر جزیره جشن بگیرد.

پس بازی مقابل آرسنال در جام خیریه که با نتیجه ۲-۱ به پایان رسید، ویگان تازه لیگ برتری شده، نخستین حریف آبی های لندن در این رقابت ها بود و گل لحظات پایانی هرنان کرسپو سه امتیاز شیرین را در نهایت به طرفداران آبی های لندن هدیه داد.

چلسی فصل را با قدرتی چشمگیر آغاز کرد و شش بازی ابتدایی با برد و مهم تر از آن بدون گل خورده سپری شد و نخستین بار در قابل استون ویلا بود که مقابل استون ویلا با یک گل از حریف عقب افتاد؛ هر چند در نهایت دو گل فرانک لمپارد پیروزی مقابل این تیم سخت کوش را به همراه آورد. برتری های پرگل ۴-۱ مقابل لیورپول در آنفیلد و همچنین ۵-۱ مقابل بولتون آبی های اندن را از ابتدای فصل به عنوان مدعی اصلی عنوان قهرمانی مطرح کرد.

روند پیروزی های چلسی تا بازی مقابل اورتون ادامه داشت و این تیم لیورپولی موفق شد در اواخر ماه اکتبر چلسی را با نتیجه تساوی ۱-۱ متوقف کند.

هرچند چلسی با ۹ امتیاز اختلاف برتری قاطعی نسبت به دیگر مدعیان در جدول داشت.

منچستر یونایتد با گل دارن فلچر که با ضربه سر به ثمر رسید نخستین شکست چلسی در آن فصل را در ابتدای نوامبر رقم زد.
البته روند خوب چلسی با بازی های خوب جو کول و کرسپو ادامه پیدا کرد. آرین روبن و جو کول نیز پیروزی آبی های لندن مقابل آرسنال در آخرین دیداری که چلسی میهمان ورزَشگاه هایبوری بود را رقم زدند.