لیگ کاپ ۲۰۰۵

لیگ کاپ ۲۰۰۵

بازی نخست با وجود خطرهایی که روی هر دو دروازه ایجاد شد در نهایت با نتیجه تساوی به اتمام رسید تا سرنوشت تیم صعود کننده به بازی نهایی در ورزشگاه اولترافورد مشخص شود.

لمپارد موفق شد با یک گل چلسی را از حریف پیش اندازد با این حال رایان گیگز کار را به تساوی کشاند، اما شش دقیقه پس از آن دیمین داف با ضربه ای زیبا گل برتری چلسی را به ثمر رساند.

لیورپول حریف چلسی در بازی نهایی بود، البته دقایق ابتدایی بازی مطابق خواسته های چلسی پیش نرفت و یان آرنه ریسه پس از گذشت تنها ۴۵ ثانیه از آغاز بازی با یک ضربه تماشایی دروازه چلسی را فرو ریخت، اما ۱۰ دقیقه بعد استیون جرارد با گل به خودی، بازی را به تساوی کشاند تا وقت های اضافه قهرمان را تعیین کند.

گل های دروگبا و ماتیاکژمان در ادامه برتری چلسی را مسجل کرد. اگرچه ضربه سر آنتونیو نونز بار دیگر اختلاف را به حداقل رساند و دقایق پایانی را حساس کرد اما چلسی موفق شد سرانجام با برتری ۳-۲ جام قهرمانی را بالای سر برد.
کسب این جام از آن نظر اهمیت دارد که آغازی بود بر دوران طلایی چلسی که در سال های پس از آن با جام های زیادی همراه شد.

تا سال ۲۰۰۴ میلادی، تعدادی از تیم های بزرگ موفق به کسب عنوان قهرمانی کارلینگ شده بودند که نام چلسی در میان آن ها دیده نمی شد، بنابراین مربی جدید این تیم خوزه مورینیو به خوبی اهمیت کسب قهرمانی در ابتدای فصل را می دانست.

این رقابت ها با گلزنی ماتیا کژمان مقابل وست هم آغاز شد و پس آن نیز گل های گودیانسن و آرین روبن در وقت های اضافه برتری چلسی مقابل نیوکسل را رقم زد و به این ترتیب آبی های لندن در جمع هشت تیم پایانی این رقابت ها قرار گرفتند.

بازی دربی مقابل فولهام، با گلزنی دمین داف همراه شد هر چند پس از آن برایان مک براید توانست کار را به تساوی بکشاند. با این حال فرانک لمپارد که به عنوان بازیکن جانشین وارد زمین شده بود سرانجام توانست پیروزی را برای آبی های لندن به ارمغا آورد.

منچستر یونایتد حریف بعدی آبی ها در مرحله نیمه نهایی بود که به صورت رفت و برگشت انجام می شد. البته هیچ یک از دو تیم این رقابت ها را ساده قلمداد نکردند و با ترکیب کامل در آن حاضر شدند. اگرچه مورینیو در این دیدارها از کارلو کودیچینی در درون دروازه بهره برد، اما سر الکس فرگوسن بار دیگر به وین رونی پس از سپری شدن دوران محرومیتش بازی داد.